توضیحات
این فصل به بررسی نحوه **تنظیم قرارداد درمانی در برابر هفت تهدید اصلی پیش روی رواندرمانی** بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی میپردازد که شامل رفتارهای خودکشیگرایانه، تهدید به دگرکشی، غیبت یا عدم مشارکت فعال، خودآسیبرسانی غیرکشنده، ورود به حریم شخصی درمانگر، تلاش برای درگیر کردن درمانگر در مسائل خارج از چارچوب جلسه، و ایجاد مشکلات بیرونیِ مخل درمان میشود. نویسندگان تأکید میکنند که رفتارهای تخریبی بیماران مرزی اغلب ناشی از برونافکنی تعارضات درونی بر روند درمان است و اگر درمانگر بدون چارچوب شفاف وارد نقشهای حمایتی یا نجاتدهنده شود، درمان به بنبست خواهد رسید. از این رو، تنظیم پیشاپیشِ توافقهای مشخص درباره نحوه مواجهه با این خطرات، با **واگذاری مسئولیت حفظ حیات و مدیریت زندگی به خود بیمار** و **حفظ بیطرفی و ایمنی درمانگر**، شرایطی را فراهم میآورد تا رفتارهای نشانهای و تکانشی به جای تخریب رواندرمانی، به موضوعی برای تفکر، تحلیل روانشناختی و شناخت تعارضات ناخودآگاه تبدیل شوند.