توضیحات
شرح نمادین مثنوی مولانا با کلنگری از فربُد بهبهانی
دفتر اول، جلسه ۱۷، بخش ۲ از ۴
ابیات ۲۷۲۰ تا ۲۷۵۱
عنوانهای گنجور: ۱۳۰ تا ۱۳۱
موضوعهای این بخش:
مرد و زن اعرابی ۱۴ (۱۴ از ۲۰)
جود محتاج گدایان
عنوانهای گنجور:
بخش ۱۳۰ - در نمد دوختن زن عرب سبوی آب باران را و مهر نهادن بر وی از غایت اعتقاد عرب
بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست
وبسایت:
https://molanatafsir.com
صفحه این جلسه در وبسایت:
https://molanatafsir.com/pages/masnavi/interpretation/daftar1.html#session-D1J17P2
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=ksrUO-f_6Ss&list=PLznfYVVnAWnpG41tIgdlfmr_a5I4gjxjI&index=69
تلگرام:
https://t.me/Naghde_Hale_Ma
این مجموعه شرح، تفسیر، و تأویل نمادین مثنوی مولانا با کلنگری است. این تفسیرها بر پایه عرفان عاشقانه مولانا عرضه میشود تا در زندگی واقعی امروز، ما را برای شناخت خود، شناخت راه عشق، و رفتن به سوی کمال یاری کند.
در این نگاه، شخصیتها و عناصر داستانهای مثنوی بیشتر به حالات درونی انسان بازمیگردند و هر قصه میتواند آینهای برای نقد حال ما باشد. این تفسیر بر پایه کلنگری در مثنوی و توجه به پیوند معنایی قصهها عرضه شده است.