توضیحات
شرح نمادین مثنوی مولانا با کلنگری از فربُد بهبهانی
دفتر اول، جلسه ۱۴، بخش ۴ از ۴
ابیات ۲۲۸۹ تا ۲۳۴۱
عنوانهای گنجور: ۱۱۳ تا ۱۱۵
موضوعهای این بخش:
مرد و زن اعرابی ۴ (۴ از ۲۰)
عنوانهای گنجور:
بخش ۱۱۴ - صبر فرمودن اعرابی زن خود را و فضیلت صبر و فقر بیان کردن با زن
بخش ۱۱۵ - نصحیت کردن زن مر شوی را کی سخن افزون از قدم و از مقام خود مگو لم تقولون ما لا تفعلون کی این سخنها اگرچه راستست این مقام توکل ترا نیست و این سخن گفتن فوق مقام و معاملهٔ خود زیان دارد و کبر مقتا عند الله باشد
وبسایت:
https://molanatafsir.com
صفحه این جلسه در وبسایت:
https://molanatafsir.com/pages/masnavi/interpretation/daftar1.html#session-D1J14P4
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=AJFXNcUzBFg&list=PLznfYVVnAWnpG41tIgdlfmr_a5I4gjxjI&index=59
تلگرام:
https://t.me/Naghde_Hale_Ma
این مجموعه شرح، تفسیر، و تأویل نمادین مثنوی مولانا با کلنگری است. این تفسیرها بر پایه عرفان عاشقانه مولانا عرضه میشود تا در زندگی واقعی امروز، ما را برای شناخت خود، شناخت راه عشق، و رفتن به سوی کمال یاری کند.
در این نگاه، شخصیتها و عناصر داستانهای مثنوی بیشتر به حالات درونی انسان بازمیگردند و هر قصه میتواند آینهای برای نقد حال ما باشد. این تفسیر بر پایه کلنگری در مثنوی و توجه به پیوند معنایی قصهها عرضه شده است.