توضیحات
شرح نمادین مثنوی مولانا با کلنگری از فربُد بهبهانی
دفتر اول، جلسه ۱۶، بخش ۲ از ۴
ابیات ۲۵۷۰ تا ۲۶۴۲
عنوانهای گنجور: ۱۲۴ تا ۱۲۶
موضوعهای این بخش:
فاصله بین اهل آتش و اهل بهشت
برای ولی خوب، برای مرید زهر
عنوانهای گنجور:
بخش ۱۲۴ - در معنی آنک مرج البحرین یلتقیان بینهما برزخ لا یبغیان
بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر
بخش ۱۲۶ - مخلص ماجرای عرب و جفت او
وبسایت:
https://molanatafsir.com
صفحه این جلسه در وبسایت:
https://molanatafsir.com/pages/masnavi/interpretation/daftar1.html#session-D1J16P2
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=PrSHmekBXck&list=PLznfYVVnAWnpG41tIgdlfmr_a5I4gjxjI&index=65
تلگرام:
https://t.me/Naghde_Hale_Ma
این مجموعه شرح، تفسیر، و تأویل نمادین مثنوی مولانا با کلنگری است. این تفسیرها بر پایه عرفان عاشقانه مولانا عرضه میشود تا در زندگی واقعی امروز، ما را برای شناخت خود، شناخت راه عشق، و رفتن به سوی کمال یاری کند.
در این نگاه، شخصیتها و عناصر داستانهای مثنوی بیشتر به حالات درونی انسان بازمیگردند و هر قصه میتواند آینهای برای نقد حال ما باشد. این تفسیر بر پایه کلنگری در مثنوی و توجه به پیوند معنایی قصهها عرضه شده است.