اپیزود ۳ | گفتن «نمی‌دانم»

گاهی گفتن دو کلمه‌ی ساده، سخت‌تر از چیزی است که فکر می‌کنیم: «نمی‌دانم.»

در محیط کار، مخصوصاً وقتی تجربه یا مسئولیت بیشتری داریم، ممکن است احساس کنیم باید همیشه جواب داشته باشیم. همین باعث می‌شود گاهی حدس بزنیم، جواب نصفه‌نیمه بدهیم یا حتی از سؤال پرسیدن اجتناب کنیم.

در این قسمت از «یک نکته، یک نگاه» درباره تفاوت میان ندانستن و وانمود کردن به دانستن صحبت می‌کنیم؛ و اینکه چرا جمله‌ای مثل «نمی‌دانم، ولی بررسی می‌کنم» می‌تواند نشانه‌ی مسئولیت‌پذیری، یادگیری و اعتماد باشد.

شاید یک محیط یادگیرنده جایی نباشد که همه جواب همه‌چیز را بدانند؛ بلکه جایی باشد که آدم‌ها بتوانند سؤال بپرسند، از هم کمک بگیرند و بدون ترس بگویند:

«مطمئن نیستم؛ نظر شما چیه؟»

تمرین این قسمت ساده است: این هفته، وقتی جواب چیزی را نمی‌دانیم، به‌جای حدس زدن، یک سؤال بیشتر بپرسیم یا مسئولیت پیدا کردن پاسخ را بپذیریم