حُرمت و احترام

یکی از چیزهایی که همیشه به آن باور داشته‌ام و حالا در میانسالی معنای عمیق‌تری از آن می‌بینم، این است که برای خوب زندگی کردن با یک انسان، لازم نیست شبیه او بود. شاید حتی اگر قرار بود همه چیزمان شبیه هم باشد، چیزی از زیبایی با هم بودن باقی نمی‌ماند. ما دو انسانیم با دو گذشته، دو سلیقه، دو نگاه و دو جور دیدن جهان؛ و قرار نیست زندگی مشترک، این تفاوت‌ها را از میان ما بردارد

با گذشته ی انسان ها کاری نداشته باشید ،

سهم من از نوشتن کتاب‌، پرسیدن است نه پاسخ