Blue Hour | ساعت آبی

سلام. من رضا سام هستم و این پادکستِ ماست. در سکوتِ سحرگاه، درست در همان لحظاتی که همه‌چیز در زمین آرام و ساکن است، پشت میکروفون نشستم تا درباره عمیق‌ترین علامتِ سؤالِ زندگی گپ بزنیم: اصلاً چرا هستیم و این بازی را برای چه شروع کرده‌ایم؟ در این قسمت با مرورِ نگاهِ اندیشمندانِ بزرگ، به تضاد میان پوچی جهان و تلاشِ ما برای ساختنِ معنا می‌پردازیم. از رباتی می‌گوییم که ناگهان متوجهِ برنامه‌نویسی‌اش می‌شود تا تخته‌سنگی که محکومیم تا ابد روی کوه هل بدهیم. این گفتگوی دلی، دعوتی است برای پیدا کردنِ سهمِ خودمان از لذتِ این مسیرِ ناخواسته . مراقب فکرت باش