وقتی یک شیء قدیمی میخریم، دقیقاً داریم چی میخریم؟ یک تکه از گذشته؟ یک وسیله تزئینی قشنگ؟ یه اثر هنری؛ با یک نگاه زیباییشناسانه؟ یا یک سرمایه که قراره روزی ارزشش بیشتر بشه؟ چرا ما آنتیک میخریم؟ چون دوستش داریم؟ از دیدنش لذت میبریم؟ چون فکر میکنیم داریم بخشی از گذشته رو با خودمون به خونه میبریم؟یا چون فکر میکنیم پولمون رو تبدیل کردهیم به چیزی که ممکنه چند سال دیگه گرونتر بشه؟ اصلاً باید با حسابکتاب آنتیک خرید، یا با دل؟! در این قسمت از آنتیککست، از مرز باریک بین عشق و سرمایه میگم؛ مرزی که بدون فهمیدنش وارد دنیای آنتیک میشیم؛ یا دلمون رو میزنه و از آنتیک رو برمیگردونیم، یا شیفتهتر از قبل ادامه میدیم.
در آنتیککست قراره وارد دنیایی بشیم که همه چیزهاش قدیمیان، اما هنوز نفس میکشن.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است