00-پیشگفتار

کتاب «تعالی» به بازنگری و به‌روزرسانی نظریات روان‌شناسی انسان‌گرایانه درباره رشد انسان می‌پردازد و نشان می‌دهد که خودشکوفایی تنها یک مرحله میانی در مسیر رسیدن به کمال است. برخلاف تصور رایج از سلسله‌مراتب نیازها، این اثر بر اساس دست‌نوشته‌های پایانی آبراهام مازلو و یافته‌های جدید علمی، مفهوم والاتری به نام فراروی از خویشتن را معرفی می‌کند که در آن فرد از دایره نیازهای شخصی فراتر رفته و با ارزش‌های جهانی مانند حقیقت، عدالت و زیبایی پیوند می‌خورد. این دیدگاه جدید تأکید دارد که برای رسیدن به یکپارچگی شخصیت، باید تمام جنبه‌های وجودی، از جمله نیاز به امنیت و عزت‌نفس را با میل به اکتشاف و عشق ادغام کرد تا بتوان به جای تمرکز صرف بر موفقیت فردی، به خیر جمعی و شکوفایی تمامیت انسانی دست یافت. در واقع، رشد واقعی زمانی رخ می‌دهد که هویت فردی به پلی برای پیوند با کل هستی و خدمت به اهدافی بزرگ‌تر از خود تبدیل شود و انسان بتواند حتی در مواجهه با فناپذیری، معنا و پیوستگی عمیق‌تری را در زندگی تجربه کند.