توضیحات
زیستن در قلمرو «بودن» به معنای فراتر رفتن از نیازهای ناشی از کمبود و تمرکز بر ارزشهای اصیل زندگی همچون شگفتی، زیبایی و حقیقت است. این رویکرد مستلزم تمرین مداوم برای دیدن جهان با نگاهی تازه و بدون پیشداوری، همانند نگاه یک کودک، و پذیرش صادقانه تمام جنبههای وجودی از جمله لغزشها و فناپذیری است. بر اساس آخرین دستنوشتههای علمی بهجامانده، والاترین ظرفیتهای انسانی مانند ایثار و خرد نه پدیدههایی ماورایی، بلکه بخشی از جوهره و طبیعت زیستی بشر هستند که در صورت فراهم شدن بستر مناسب شکوفا میشوند. تعالی واقعی زمانی رخ میدهد که فرد با رهایی از خودمحوری و نقشهای تحمیلی اجتماعی، آگاهی خود را به سوی پیوند با کل هستی گسترش دهد و زندگی را نه به عنوان تلاشی برای رسیدن به مقصد، بلکه به صورت فرصتی برای خلق معنا و خدمت به ارزشهایی که فراتر از منافع فردی و حتی نوع بشر هستند، تجربه کند.