خودزنی با محافظه کاری عاطفی

بگذارید مقیاسی را برایتان ترسیم کنم: از یک طرف آدم های پرحرف و تشنه‌ی توجه را داریم که عواطف و هرچی توی ذهن و دلشان است به همه می‌گویند، در سمت دیگر آدم های سرسخت، تودار و با محافظه کاری عاطفی شدید را داریم که هیچ وقت احساساتی شدن آنها را نمی‌بینیم چون این کار را نشانه ضعف می‌دانند.ازتون می‌خوام فکر کنید کجای این مقیاس هستید. برای فهمیدن بهتر میتوانید خودتان را با آشنایانتان مقایسه کنید. جای شما کجاست؟🤔