کتاب **«رواندرمانی در عصر خودشیفتگی: مدرنیته، علم و جامعه»** نوشته **جوئل پاریس**، استاد روانپزشکی دانشگاه مکگیل کانادا، به تحلیل جایگاه رواندرمانی در بستر فرهنگ مدرن و نقد فردگرایی افراطی میپردازد. نویسنده در این اثر استدلال میکند که درمانهای کلامی پاسخی به خلأهای ناشی از تضعیف پیوندهای سنتی، خانوادگی و مذهبی در دنیای امروز هستند، اما همزمان هشدار میدهد که این رویکرد ممکن است ناخواسته به «خودشیفتگی فرهنگی» دامن بزند. پاریس با تکیه بر تجربیات بالینی طولانیمدت و دادههای علمی، تأکید میکند که رواندرمانی نباید تنها به کاوش در دنیای درون و تقویت کاذب عزتنفس محدود شود، بلکه باید ابزاری برای کمک به فرد جهت خروج از مشغولیات ذهنی و بازیابی پیوند با شبکههای اجتماعی و دنیای بیرون باشد. او در نهایت بر ضرورت برقراری تعادل میان آزادیهای شخصی و تعهد به جامعه تأکید کرده و خواستار رویکردی علمی و هدفمند در رواندرمانی است که به جای تقویت خودمحوری، به بیمار برای رسیدن به کفایت اجتماعی و ساختن یک زندگی معنادار کمک کند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است