12-شخصیت‌های خودشیفته

شخصیت‌های **خودشیفته** در طیفی گسترده از سلامت تا آسیب جدی قرار دارند و ویژگی اصلی آن‌ها احساس درونی **تهی بودن و بی‌معنایی** است که فرد را ناچار می‌کند برای حفظ ارزش خود، مدام به دنبال تایید، تحسین و موفقیت‌های بیرونی باشد [۱۵۰، ۱۵۱]. این افراد برای مدیریت عزت‌نفس شکننده خود از سازوکارهای دفاعی مانند بزرگ‌نمایی توانمندی‌ها یا تحقیر دیگران استفاده می‌کنند؛ به طوری که در گونه‌های خودبزرگ‌بین با تکبر و احساس استحقاق رفتار کرده و در گونه‌های آسیب‌پذیر، با شرم و کناره‌گیری اجتماعی، غرق در رویاهای مربوط به قدرت و شکوه می‌شوند [۱۵۱، ۱۵۲، ۱۵۳، ۱۵۹]. آن‌ها تمایل دارند دیگران را بر اساس رتبه و منزلتشان ارزیابی کنند و با ایده‌آل‌سازی افراد قدرتمند یا بی‌ارزش نشان دادن اطرافیان، سعی در فرار از حسادت و حقارت درونی خود دارند [۱۵۵، ۱۵۹]. در روابط بین‌فردی، این شخصیت‌ها اغلب فاقد همدلی واقعی هستند و به دیگران تنها به عنوان مخاطبی برای نمایش برتری خود می‌نگرند، که همین امر باعث می‌شود در دنیای عشق و کار، علیرغم موفقیت‌های احتمالی، لذت و رضایت عمیقی را تجربه نکنند [۱۵۱، ۱۵۹].