06-In the best interests of the late-placed child

این نوشتار به بررسی تأثیر الگوهای دلبستگی والدین بر سازگاری کودکان بزرگ‌سالی می‌پردازد که پس از تجربه‌ی سوءرفتار و جابجایی‌های مکرر، به فرزندخواندگی پذیرفته شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که وضعیت روانی والدین و چگونگی درک آن‌ها از پیشینه‌ی عاطفی خود، مستقیماً بر نگاهشان به فرزند جدید و میزان ناامیدی یا رضایت آن‌ها در ماه‌های نخست اثر می‌گذارد. والدینی که دارای پیوند عاطفی ایمن و منسجم هستند، با نگرشی هوشمندانه و مثبت به نیازهای کودک پاسخ می‌دهند، در حالی که آسیب‌های عاطفی حل‌نشده در بزرگسالان می‌تواند منجر به بروز رفتارهای پرخاشگرانه یا وارونگی نقش‌ها در کودکان شود؛ به طوری که کودک برای محافظت از خود، موضعی سلطه‌جو یا مراقبت‌گونه نسبت به والدین درمانده اتخاذ می‌کند. در نهایت، تأکید می‌شود که شناسایی زودهنگام چالش‌های ذهنی در خانواده‌های پذیرنده و ارائه حمایت‌های تخصصی برای تقویت توانمندی‌های عاطفی والدین، کلید موفقیت در ایجاد پیوندی پایدار و بهبود سلامت روان این کودکان است.