3-کافئین، تئوبرومین و جادوی شیمیایی شکلات

بخش سیزدهم به بررسی اثرات قهوه و **کافئین** بر خلق‌وخو و اختلالات خلقی می‌پردازد و بیان می‌کند که این ماده به‌عنوان یک آنتاگونیست گیرنده آدنوزین، باعث افزایش هوشیاری و انرژی می‌شود [۱۱۴۱، ۱۱۴۳]. تحقیقات نشان می‌دهند که مصرف متعادل کافئین می‌تواند در بهبود علائم **افسردگی** مانند بی‌انگیزگی مؤثر باشد و حتی بر اساس برخی مطالعات، اثرات محافظتی در برابر این اختلال ایفا کند [۱۱۴۱، ۱۱۵۵، ۱۱۵۶]. با این حال، مصرف کافئین در **اختلال دوقطبی** می‌تواند با افزایش دفع لیتیوم و کاهش سطح آن در خون، منجر به تحریک دوره‌های مانیا یا هیپومانیا شود [۱۱۴۱، ۱۱۵۰، ۱۱۶۲]. همچنین، اگرچه از کافئین در **شوک‌درمانی الکتریکی (ECT)** برای کاهش آستانه تشنج و افزایش طول مدت تشنج جهت بهبود نتایج درمان استفاده می‌شود، اما این ماده با داروهای روان‌پزشکی مختلفی از جمله کلوزاپین (افزایش غلظت پلاسما) و بنزودیازپین‌ها (خنثی کردن اثرات ضد اضطرابی) تداخلات دارویی مهمی دارد [۱۱۵۶، ۱۱۶۱، ۱۱۶۲].