بر اساس منابع، **ناهشیار** مجموعهای از فرایندهای ذهنی است که به عنوان فرضیهای برای توضیح شکافها و اعوجاجهای آگاهی مطرح شده و از طریق **لغزشهای لفظی، رویاها، کارهای اشتباهی و علائم عصبی** خود را آشکار میکند [۸، ۹]. این قلمرو که مانند **فایلهای رمزگذاری شده یا فعالیتهای پسزمینه یک رایانه** به دور از چشم کاربر (آگاهی) عمل میکند، از منطقی متفاوت (منطق متقارن) پیروی میکند که در آن تضادها میتوانند همزمان وجود داشته باشند، زمان بیمعناست و واقعیت بیرونی نادیده گرفته میشود [۱۵، ۱۶، ۸۰، ۱۵۲]. رویاها به عنوان «شاهراهی» به این بخش از ذهن، از طریق مکانیسمهایی چون **«تراکم»** (ادغام چندین معنا در یک تصویر) و **«جابهجایی»** (انتقال اهمیت از موضوع اصلی به یک موضوع فرعی یا نمادین)، آرزوهای سرکوبشده را در قالبی مبدل بازنمایی میکنند [۳۲، ۶۵، ۶۸]. علاوه بر ناخودآگاه پویا که شامل مطالب رانده شده از آگاهی است، مفاهیم دیگری چون **ناخودآگاه پیشتأملی** (الگوهای سازماندهنده روابط) و **ناخودآگاه تأییدنشده** (تجربیات نامگذاری نشده) در کنار یافتههای عصبشناختی که **نیمکره راست مغز** را بستر اصلی این پردازشهای تصویری و هیجانی میدانند، نشان میدهند که ناخودآگاه نه تنها مخزنی از خاطرات، بلکه منبع اصلی خلاقیت و هدایتگرِ بخش عمدهای از زندگی ماست [۱۲۷، ۱۲۸، ۱۳۳، ۱۴۰، ۱۴۲].
**ناخودآگاه مانند شبکهی گستردهی ریشههای پنهان یک قارچ (میسلیوم) در زیر زمین است؛ اگرچه ما تنها کلاهک قارچ را روی سطح میبینیم، اما این شبکهی نامرئی و پیچیده در زیر زمین است که جهت رشد، تغذیه و حیات کل ساختار را تعیین میکند.** [۸۵، ۸۶]
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است