19-سارتر و بار سنگین آزادی مطلق

این گفتگو با حضور **مری وارنوک** به بررسی **اگزیستانسیالیسم ژان پل سارتر** می‌پردازد که هسته اصلی آن بر این ایده استوار است که **«وجود بر ماهیت مقدم است»**؛ به این معنا که هیچ فطرت انسانی پیش‌فرض و ثابتی وجود ندارد و انسان‌ها زندگی خود را صرفاً از طریق **انتخاب‌های** خود می‌سازند [۱، ۳]. سارتر بر **آزادی مطلق** انسان تأکید داشت و اصطلاح **«سوءنیت» (Bad Faith)** را برای توصیف وضعیتی به کار می‌برد که در آن افراد با تظاهر به اینکه مجبور به انجام کاری هستند یا تنها یک نقش اجتماعی را ایفا می‌کنند، از پذیرش مسئولیتِ آزادی خود شانه خالی می‌کنند [۴، ۵]. اگرچه وارنوک سارتر را به دلیل نادیده گرفتن تأثیرات وراثت و محیط و همچنین ترویج نوعی **نسبی‌گرایی اخلاقی** نقد می‌کند، اما میراث ماندگار او را در **عینی و جذاب کردن فلسفه اخلاق** و پیوند دادن آن با مسائل عاطفی و تجربیات واقعی زندگی می‌داند که توانست مرزهای سنتی میان ذهن و جهان خارج را در هم بشکند [۷، ۱۲].