شخصیتهای وابسته به طور کلی با نیاز مفرط به مراقبت و ترس عمیق از جدایی شناخته میشوند و هویت خود را اساساً در پیوند با دیگران تعریف میکنند. در گونه **منفعل-پرخاشگر**، نوعی وابستگی خصمانه حاکم است؛ این افراد به دلیل ناتوانی در ابراز مستقیم خشم و ترس از پیامدهای آن، اعتراض خود را به شکلی غیرمستقیم و از طریق رفتارهایی نظیر اهمالکاری، لجبازی، فراموشکاری عمدی و تضعیف تلاشهای دیگران نشان میدهند که اغلب باعث برانگیختن خشم در اطرافیان و ایجاد چرخهای از بدرفتاری میشود. در مقابل، گونه **ضدوابسته** با انکار شدید نیازهای درونی، نقابی از استقلال افراطی و خودکفایی کاذب بر چهره میزند؛ این افراد اغلب از ابراز نیاز یا آسیبپذیری عاطفی وحشت دارند و با تحقیر ضعف در خود و دیگران، تلاش میکنند به گونهای رفتار کنند که گویی همواره دیگران به آنها متکی هستند، در حالی که تمایلات وابستگی خود را تنها در حوزههای پنهان یا به واسطه ناتوانیهای جسمی ابراز میکنند. در هر دو الگو، هدف نهایی درمان کمک به فرد برای بازشناسی نیازهای طبیعی به پیوند با دیگران و تعدیل ترس از خودمختاری است.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است