Somatizing Personalities-PDM-2

شخصیت‌های جسمانی‌ساز رنج روانی و پریشانی‌های درونی خود را به طور مزمن از طریق شکایت‌های بدنی و دردهای جسمانی ابراز می‌کنند، چرا که اغلب در بازشناسی و بیان کلامی عواطف خود ناتوان هستند. بن‌مایه‌ی فکری این افراد بر تفکر عینی و عملی استوار است و دنیای درونی آن‌ها فاقد تخیل، نمادپردازی و رویاپردازی‌های غنی به نظر می‌رسد. این الگو معمولاً ریشه در تجربیات اولیه‌ای دارد که در آن مراقبان نتوانسته‌اند به کودک در درک و بازنمایی ذهنی احساساتش کمک کنند و در نتیجه بدن به تنها مجرای بیان ناگفته‌های ذهن تبدیل شده است. فرد جسمانی‌ساز خود را بسیار آسیب‌پذیر و شکننده می‌پندارد و ممکن است ناخودآگاه از نقش بیمار به عنوان شرطی برای دریافت توجه و مراقبت دیگران استفاده کند. در روابط بین‌فردی و محیط‌های درمانی، این افراد اغلب احساس می‌کنند شنیده نمی‌شوند و با آمیزه‌ای از درماندگی و مقاومت، درمانگران را دچار احساس خستگی و ناتوانی می‌کنند.