شخصیتهای نمایشی که در سطوح سالمتر با عنوان هیستریک و در سطوح آشفتهتر با نام هیستریونیک شناخته میشوند، به شدت مجذوب موضوعات مربوط به جنسیت، قدرت و جلب توجه دیگران هستند. این افراد به طور ناخودآگاه جنسیت خود را ضعیف یا نالایق و جنسیت مقابل را قدرتمند و رشکبرانگیز میپندارند و از رفتارهای مبالغهآمیز و جذابیتهای ظاهری به عنوان دفاعی در برابر احساس حقارت و ترس درونی استفاده میکنند تا بتوانند بر دنیای پیرامون خود چیره شوند. سبک شناختی آنها معمولاً کلینگر و فاقد جزئیات دقیق است، چرا که از دیدن و دانستن بیش از حد درباره حقایق ناخوشایند واهمه دارند. اگرچه در ظاهر ممکن است بسیار صمیمی و پرشور به نظر برسند، اما در لایههای عمیقتر از صمیمیت واقعی وحشت دارند و روابطشان اغلب با چرخه جلب توجه و سپس عقبنشینی عاطفی همراه است. مکانیسمهای دفاعی اصلی این الگو شامل سرکوب، واپسروی و تبدیل رنجهای روانی به نشانههای جسمانی است. در فرایند درمان، این بیماران نیاز دارند تا در بافتار یک رابطه حرفهای و باثبات، میان میل به نمایشگری و نیاز واقعی به دیده شدن تمایز قائل شده و تعارضهای ناخودآگاه خود را در مورد قدرت و هویت جنسیتی حلوفصل نمایند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است