Narcissistic Personalities-PDM-2

شخصیت‌های خودشیفته در طیفی گسترده از سلامت روانی قرار می‌گیرند که از افراد موفق و جذاب تا الگوهای بسیار آسیب‌دیده و مخرب را در بر می‌گیرد؛ ویژگی محوری این افراد احساس پوچی و بی‌معنایی درونی است که آن‌ها را وادار می‌کند مدام برای کسب تایید، تحسین و موقعیت‌های اجتماعی تلاش کنند تا از این طریق بر شرم و حقارت زیربنایی خود سرپوش بگذارند. این الگو به دو شکل کلی تظاهر می‌یابد: گروهی که آشکارا متکبر، محق و خودمحور هستند و گروهی دیگر که در ظاهر خجالتی و حساس به نظر می‌رسند اما در دنیای درونی خود با فانتزی‌های بزرگی و قدرت دست‌ و پنجه نرم می‌کنند. ریشه‌ی این وضعیت اغلب در محیط‌های خانوادگی نهفته است که در آن کودک یا به عنوان ابزاری برای ارضای نیازهای والدین نگریسته شده و یا با تشویق‌های افراطی و بی‌قاعده، از درک واقع‌بینانه‌ی محدودیت‌های انسانی محروم مانده است. این افراد از مکانیسم‌های دفاعی آرمانی‌سازی و بی‌ارزش‌سازی استفاده می‌کنند تا عزت‌نفس شکننده‌ی خود را حفظ کنند و در روابط بین‌فردی، دیگران را نه به عنوان افرادی مستقل، بلکه تنها به عنوان ابزاری برای کسب تحسین می‌بینند که همین امر صمیمیت واقعی را برای آن‌ها دشوار می‌سازد.