Borderline Personality Disorder-PDM-2

اختلال شخصیت مرزی با ناپایداری فراگیر در عواطف، روابط بین‌فردی و حس هویت مشخص می‌شود که فرد را در برابر طوفان‌های هیجانی شدید مانند خشم، اضطراب و افسردگی بسیار آسیب‌پذیر می‌سازد. ویژگی محوری این الگو، پراکندگی هویت و ناتوانی در یکپارچه‌سازی جنبه‌های متضاد خود و دیگران است که منجر به دیدگاهی متضاد و نوسان دائم میان صمیمیت مفرط و کناره‌گیری خصمانه می‌شود. این بیماران برای مقابله با احساس خلأ درونی و ترس فلج‌کننده از تنهایی، اغلب به رفتارهای ناگهانی و آسیب به خود روی می‌آورند و در درک مقاصد و حالات ذهنی دیگران دچار سوءبرداشت‌های جدی هستند. ریشه‌ی این وضعیت معمولاً در دلبستگی‌های اولیه آسیب‌دیده و ضربه‌های روانی دوران رشد نهفته است که مانع از شکل‌گیری توانایی تنظیم هیجانات و حس تداوم در تجربه شخصی شده است. موفقیت در درمان این افراد مستلزم برقراری رابطه‌ای باثبات و تعیین مرزهای روشن است تا بیمار بتواند در فضایی امن، ظرفیت‌های تفکر درباره خود و دیگران و تحمل ابهام در روابط را در خود تقویت کند.