0 - Introduction

این نوشتار به تحلیل روان‌شناختی تغییرات بدنی همچون خالکوبی و جراحی‌های زیبایی می‌پردازد و بدن را بومی می‌بیند که آسیب‌های روانی و روایت‌های پنهان فرد بر آن نقش بسته‌ است. نویسنده استدلال می‌کند که اشکال افراطی دست‌کاری ظاهر اغلب از دشواری در یکپارچه‌سازی هویت جسمانی و چالش در روابط اولیه با مراقبان ریشه می‌گیرد که منجر به میل فرد برای بازپس‌گیری مالکیت بدن یا انکار وابستگی به دیگری می‌شود. در این فرآیند، سه تصور ناخودآگاه اصلی شناسایی شده‌اند: تلاش برای بیرون راندن یک حضور آزاردهنده از درون، میل به ساختن بدنی آرمانی برای جلب محبت و رویای خلق کردن خویشتن برای گریز از نیاز به دیگران. همچنین، متن به تأثیر فرهنگ مصرف‌گرا در جایگزینی واقعیت جسمانی با معیارهای مصنوعی اشاره کرده و هدف نهایی را گذار فرد از بدنی منزوی به بدنی می‌داند که قادر است از طریق کلمات و ارتباطات انسانی، رنج‌های خود را بازگو کند.