2 - The symptom of ugliness

این نوشتار با بهره‌گیری از داستان فرانکنشتاین، به تحلیل روان‌شناختی مفهوم زشتی و پیوند عمیق آن با نگاه والدین، به‌ویژه مادر، در نخستین سال‌های زندگی می‌پردازد. نویسنده معتقد است زشتی بیش از آنکه یک نقص جسمانی باشد، حاصل انتقال احساسات ناخوشایند و طردشده والدین به بدن فرزند است که باعث می‌شود کودک خود را موجودی ناهنجار و غیرقابل دوست داشتن بپندارد. این تجربه تلخ که در آن نوزاد از نگاه محبت‌آمیز محروم می‌ماند، منجر به شکل‌گیری رنجی عمیق و تلاشی ناخودآگاه برای تغییر ظاهر می‌شود تا شاید از این طریق بتواند توجه و تأیید دیگران را به دست آورد یا مالکیت بدنی را که تحت سلطه تصورات دیگران است، بازپس گیرد. در نهایت، متن بر این نکته تأکید می‌کند که ریشه بسیاری از نارضایتی‌های جسمی در گسست‌های عاطفی و ناتوانی در پذیرش بخش‌های ناهماهنگ وجود انسان نهفته است و بهبود این وضعیت نیازمند درک روابط روانی درونی به‌جای تمرکز صرف بر اصلاحات فیزیکی است.