8 - Ink, holes and scars

این فصل به واکاوی نقش روان‌شناختی تغییرات دائمی بر سطح پوست، نظیر خالکوبی و سوراخ‌کاری‌های بدنی، می‌پردازد و پوست را مرزی حیاتی میان فضای درونی فرد و جهان خارج توصیف می‌کند. نویسنده بر این باور است که این اقدامات اغلب تلاشی برای بازپس‌گیری مالکیت بدن از تجربیات تلخ گذشته و ابزاری برای تثبیت هویت و استقلال در برابر پیوندهای اولیه با والدین هستند. تحمل درد در فرآیند تغییر ظاهر، برای برخی حکم تولد دوباره و خلق خویشتنی آرمانی را دارد که به فرد احساس کنترل بر مرزهای وجودی‌اش را می‌بخشد. همچنین، در لایه‌های عمیق‌تر، این اصلاحات بدنی می‌توانند به عنوان زبانی بصری برای ابراز رنج‌های ناگفته، اعتراض به نادیده گرفته شدن و یا تلاشی برای انسجام بخشیدن به روانی پریشان عمل کنند که به دنبال راهی برای دیده شدن و درک شدن توسط دیگران است.