6-The techniques of DPHP: PART-1

روان‌درمانی پویشی در این سطح بر نوعی گوش‌دادن تخصصی استوار است که فراتر از شنیدن واژه‌ها، به پیام‌های غیرکلامی، لحن صدا و رفتارهای مراجع نیز توجه عمیق دارد. درمانگر با بررسی تداعی‌های آزاد مراجع، به دنبال شناسایی الگوهای رابطه‌ای تکرارشونده و تعارض‌های پنهانی است که در بستر جلسات بازآفرینی می‌شوند. بخش حیاتی این فرآیند، بهره‌گیری از واکنش‌های هیجانی خود درمانگر یا همان انتقال متقابل است که به عنوان منبعی ارزشمند برای درک لایه‌های ناخودآگاه شخصیت مراجع به کار می‌رود. درمانگر از طریق فرآیند پذیرش و پردازش این هیجانات، تلاش می‌کند تا بدون واکنش‌گری آنی، فضایی برای مشاهده و تحلیل جنبه‌های متضاد هویت مراجع فراهم آورد. در نهایت، توانایی تحمل ابهام و پرهیز از قضاوت‌های زودهنگام به درمانگر اجازه می‌دهد تا اجازه دهد معنای واقعی تضادهای درونی به مرور زمان و در تعاملی پویا میان مراجع و درمانگر آشکار شده و زمینه را برای یکپارچگی روانی مراجع فراهم سازد.