8-The tactics of DPHP

تاکتیک‌های درمانی در این رویکرد، پیوندی حیاتی میان راهبردهای کلی و مداخلات لحظه‌ای ایجاد می‌کنند تا درمانگر بتواند در هر جلسه موضوعات دارای اولویت را بر اساس شدت سرمایه‌گذاری عاطفی مراجع شناسایی کند. در این فرایند، ابتدا الگوهای رابطه‌ای غالب و تضادهای فعال‌شده در لحظه تعیین می‌شوند و سپس درمانگر به تحلیل نظام‌مند لایه‌های روانی می‌پردازد؛ به این صورت که ابتدا از لایه‌های سطحی و دفاع‌های نزدیک به آگاهی شروع کرده و به تدریج به سوی اضطراب‌های زیربنایی و انگیزه‌های سرکوب‌شده حرکت می‌کند. شناسایی گسستگی‌های ذهنی و تقابل میان تصاویر متضاد از خویشتن و دیگران، بخش مهمی از این مسیر است که به مراجع کمک می‌کند تا از تکرار الگوهای آسیب‌زا آگاه شود. در نهایت، تمام این یافته‌های درونی به اهداف مشخصی که در ابتدای درمان تعیین شده‌اند پیوند می‌خورند تا از طریق بررسی مداوم تضادها در بسترهای مختلف زندگی و رابطه با درمانگر، سختی‌های شخصیتی کاهش یافته و تغییرات پایدار در عملکرد فردی و اجتماعی حاصل گردد.