15:The mirror mechanism: Understanding others from the inside

این فصل به بررسی سازوکار آینه‌ای به عنوان شالوده‌ای عصب‌شناختی برای درک مستقیم و بی‌واسطه اعمال و نیت‌های دیگران می‌پردازد و بر این باور است که ما انسان‌ها رفتارهای اطرافیان را نه صرفاً از طریق استدلال‌های منطقی، بلکه به‌واسطه یک تجربه درونی درک می‌کنیم. این سیستم که نخستین بار در میمون‌ها کشف شد، شامل سلول‌های عصبی ویژه‌ای در بخش‌های حرکتی مغز است که هم هنگام انجام یک فعالیت مشخص و هم در زمان مشاهده همان عمل در دیگری فعال می‌شوند و بدین ترتیب، بازنمایی‌های حسی را به قالب‌های حرکتی تبدیل می‌کنند. نویسندگان تأکید می‌کنند که این مکانیسم فراتر از تشخیص ساده حرکات است و از طریق زنجیره‌های عصبی متوالی، امکان پیش‌بینی هدف نهایی و نیت فرد را فراهم می‌سازد؛ فرآیندی که در انسان‌ها به حوزه عواطف نیز گسترش یافته و برای مثال در درک احساساتی چون انزجار و درد از طریق فعالیت بخش‌های مشترک مغزی نقش ایفا می‌کند. در نهایت، یافته‌های مرتبط با اختلال درخودماندگی نشان می‌دهد که نقص در این نظام «درک از درون» می‌تواند باعث شود فرد علیرغم تشخیص ظاهر اعمال، در دریافت خودانگیخته و همدلانه نیت‌های نهفته در پس رفتارهای اجتماعی دچار مشکل شود.