17:Prenatal and postnatal testosterone effects on human social and emotional behavior Bonnie Auyeungand Simon Baron-Cohen

این فصل به بررسی نقش تعیین‌کننده هورمون تستوسترون در دوران پیش و پس از تولد بر شکل‌گیری رفتارهای اجتماعی و هیجانی انسان می‌پردازد و تأکید دارد که مواجهه با این ماده در مراحل حساس رشد جنینی اثراتی پایدار بر سازمان‌بندی ساختار مغز بر جای می‌گذارد. یافته‌های حاصل از پژوهش‌های طولانی‌مدت نشان می‌دهند که سطوح بالاتر این هورمون در دوران جنینی با کاهش تماس چشمی در نوزادی، محدودیت در رشد واژگان و ضعف در توانایی‌های ذهن‌خوانی و همدلی در سنین بالاتر پیوند دارد، در حالی که تمایل به رفتارهای مردانه و بروز صفات مرتبط با طیف درخودماندگی را افزایش می‌دهد. علاوه بر اثرات ساختاری اولیه، نوسانات این هورمون در دوران بلوغ و بزرگسالی نیز بر عملکردهای شناختی اثرگذار است، به‌طوری که افزایش سطح آن می‌تواند منجر به کاهش اعتماد، بخشندگی و دقت در تشخیص حالات عاطفی دیگران شود. در نهایت، نویسندگان با تقابل میان اثرات تستوسترون و اکسی‌توسین، نشان می‌دهند که چگونه این پیام‌رسان‌های شیمیایی در تعامل با محیط اجتماعی، شالوده تفاوت‌های فردی در درک دنیای درونی دیگران را فراهم می‌سازند.