**درخودماندگی** فراتر از یک نقص در درک دیگران، اختلالی بنیادین در پیوند میان **"خود"** و **"دیگری"** است که باعث میشود فرد در شکلگیری آگاهی عمیق از خویشتن و مفهوم "من" با دشواری روبرو شود. بر اساس دیدگاه نویسندگان، زیربنای این چالش در نقص فرآیند **"همانندسازی"** نهفته است؛ یعنی توانایی زیستی برای برقراری ارتباط عاطفی و پذیرش جایگاه ذهنی دیگران که به کودک کمک میکند تا جهان را از دریچه نگاه آنها تجربه کرده و خود را در آینه نگاه آنها بشناسد. این موضوع باعث میشود که هیجانات اجتماعی پیچیده مانند **شرم، گناه و غرور** در برابر دیگران بهدرستی شکوفا نشود و فرد در استفاده از مفاهیم زبان مانند "من" و "تو" یا یادآوری رویدادهای زندگی شخصی خود دچار مشکل گردد. در واقع، فرد درخودمانده در ایجاد یک **فضای مشترک روانی** با اطرافیان ناتوان است و همین گسست در تجربههای بینفردی، مانع از آن میشود که او بتواند حالات ذهنی خود را به عنوان موجودی صاحب اندیشه و احساس بهطور کامل درک و تحلیل کند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است