25:Mindreading by simulation

نظریه شبیه‌سازی بر این باور است که ما برای درک ذهن دیگران، از توانمندی‌های ذهنی خود به عنوان یک مدل یا نمونه اولیه استفاده می‌کنیم و این فرآیند در دو سطح کلی انجام می‌شود. در سطح عالی، ما با بهره‌گیری از قوه تخیل، حالت‌های ذهنی تظاهری مانند باورها و خواسته‌های دیگران را در ذهن خود بازسازی کرده و با گذراندن آن‌ها از سیستم تصمیم‌گیری خود، نیت‌های فرد را پیش‌بینی می‌کنیم؛ هرچند این فرآیند ممکن است به دلیل تداخل میان احساسات واقعی ما و حالت‌های تظاهری، دچار سوگیری شود. در سطح پایین، سیستم‌های آینه‌ای مغز به صورت خودکار و سریع باعث می‌شوند که ما هیجانات و حواس دیگران، مانند ترس، اشمئزاز یا درد را در خود بازتولید کرده و از این طریق آن‌ها را درک کنیم. شواهد علمی، از جمله مطالعات بر روی نوزادان و بررسی‌های عصبی، تایید می‌کنند که ذهن‌خوانی بیش از آنکه متکی بر یادگیری قوانین پیچیده روان‌شناختی باشد، حاصل توانایی مغز در شبیه‌سازی و بازنمایی تجربه‌های دیگران از طریق سیستم‌های درونی خود است.