1-The Mentalization-Focused Approach to Social Development

**ذهنی‌سازی** ظرفیتی است که به انسان اجازه می‌دهد رفتارهای خود و دیگران را بر اساس حالت‌های ذهنی عمدی مانند نیازها، باورها، احساسات و اهداف درک و تفسیر کند. این توانایی برخلاف عملکردهای غریزی، در سال‌های اولیه زندگی و در بستر روابط دلبستگی نزدیک با مراقبانی رشد می‌کند که ذهن کودک را به عنوان موجودی صاحب اندیشه در نظر می‌گیرند و احساسات او را به شکلی مناسب بازتاب می‌دهند. از دیدگاه تکاملی، این فرآیند موجب ارتقای هوش اجتماعی و توانایی همکاری با دیگران می‌شود، اما در صورت بروز آسیب‌های عاطفی یا تروما در روابط اولیه، ظرفیت ذهنی‌سازی مختل شده و فرد در تفکیک واقعیت‌های درونی از رویدادهای بیرونی دچار مشکل می‌گردد. در واقع، دلبستگی ایمن بستری فراهم می‌آورد تا کودک بتواند با کاوش در ذهن مراقب، خودِ روان‌شناختی خود را کشف کند، در حالی که اختلال در این روند می‌تواند به رفتارهای غیرانعکاسی و دشواری در تنظیم هیجانات و درک متقابل در بزرگسالی منجر شود.