رواندرمانی متمرکز بر انتقال برای بیماران با سازمانبندی شخصیت مرزی، از طریق بهبود توانمندی کارکرد بازتابی یا ذهنیسازی به تغییرات درمانی پایدار دست مییابد. در این رویکرد، درمانگر با استفاده از فنون شفافسازی، مواجهه و به ویژه تعبیر و تفسیر در فضای اینجا و اکنون، به بیمار کمک میکند تا بازنماییهای گسسته و دوقطبی از خود و دیگران را که با عواطف شدید پیوند خوردهاند، شناسایی و یکپارچه سازد. هدف اصلی این است که رفتارهای تکانشی و خودکار به درکی عمیق از روابط درونی تبدیل شوند و بیمار بتواند به جای برونریزی عواطف یا نسبت دادن آنها به دیگران، حالات روانی خود و اطرافیان را به شکلی واقعبینانه و منعطف بسنجد. شواهد پژوهشی و تجربههای بالینی نشان میدهند که با پیوند دادن بخشهای طرد شده شخصیت و پذیرش مسئولیت عواطف متضاد، هویت بیمار از آشفتگی به سمت انسجام حرکت کرده و ظرفیت او برای برقراری روابط بینفردی سالم، ثبات عاطفی و سازگاری در محیط کار و زندگی به شکل معناداری افزایش مییابد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است