01-A History of Mentalizing and MBT

ذهنی‌سازی به معنای توانایی درک و تفسیر آگاهانه یا ناخودآگاه رفتارهای خود و دیگران بر اساس حالات ذهنی مانند نیازها، انگیزه‌ها و باورهاست که به ما اجازه می‌دهد فراتر از کنش‌های فیزیکی، به معنای نهفته در پس آن‌ها پی ببریم. این مفهوم در دهه‌های پایانی قرن بیستم از دل پژوهش‌های روان‌شناختی بر روی ظرفیت‌های شناختی و تحولی بیرون آمد و به‌ویژه زمانی برجسته شد که متخصصان دریافتند ناتوانی در درک دنیای درونی دیگران، ریشه بسیاری از مشکلات بین‌فردی در اختلالات روانی است. در دهه نود میلادی، درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی به‌عنوان پاسخی به درمان‌های ناموفق پیشین طراحی شد تا با رویکردی عمل‌گرایانه، به بازسازی این مهارت حیاتی در افرادی بپردازد که در شرایط اضطراب‌آور یا هیجانی، توانایی تفکر درباره افکار خود و دیگران را از دست می‌دهند و درکشان از واقعیت‌های روانی دچار سوءبرداشت یا قطعیت بیش از حد می‌شود.