رویکرد درمان مبتنی بر ذهنیسازی برای اختلالات روانپریشی بر این اصل استوار است که این وضعیت ناشی از آشفتگی در تجربه «خود» و گسست میان احساسات و تفکر است که منجر به کاهش عاملیت فرد در مدیریت دنیای درونی میشود. در این مدل، درمان با ارزیابی دقیق مرحله پیشرفت بیماری، شناسایی منابع حمایتی و پیوندهای عاطفی بیمار، و تدوین مشارکتی اهداف و موانع درمانی آغاز میگردد. درمانگر با حفظ موضع کنجکاوی و مدیریت هیجانات خود، تلاش میکند از طریق شفافسازی فرآیندهای ذهنی خویش و استفاده از ابزارهای واسطهای و خلاقانه، فضای امنی برای بازسازی توانایی ذهنیسازی بیمار فراهم کند. هدف نهایی این مداخله، کمک به فرد برای شناسایی محرکهای فروپاشی ذهنی و مدیریت حالتهایی است که در آن واقعیت و پندار در هم میآمیزند، تا از این طریق بیگانگی اجتماعی کاهش یافته و فرد به درکی منسجم از خود و روابطش در مسیر بهبودی دست یابد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است