این بخش به تبیین این ایده میپردازد که ادراک حسی ما نه یک پنجره رو به حقیقت، بلکه یک رابط کاربری است که واقعیت عینی را در پشت نمادهایی ساده و کاربردی پنهان میکند تا تمرکز ما صرفاً بر بقا و تداوم نسل باقی بماند. همانطور که نمادهای روی صفحه رایانه برای استفاده از دستگاه ضروری هستند اما ماهیت واقعی قطعات درونی و جریانهای الکتریکی را نشان نمیدهند، اشیاء فیزیکی و حتی فضا و زمان نیز تنها ابزارهایی ذهنی برای مدیریت پاداشهای زیستی محسوب میشوند. بر این اساس، حواس ما به گونهای تکامل یافتهاند که باید آنها را برای ماندگاری جدی بگیریم، اما نباید تصور کنیم که جهان در نبود ما نیز دقیقاً به همین شکل با رنگها و ابعاد فعلی وجود دارد. در واقع، اشیاء تنها قالبهایی هستند که ذهن ما هنگام تعامل با حقیقتی نادیدنی خلق میکند و با چشمپوشی از آنها، آن ساختارهای فیزیکی نیز از میان میروند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است