رنگها و ادراکات بینایی ما برخلاف تصور رایج، پنجرهای رو به حقیقت جهان نیستند، بلکه ابزارهایی فشرده و محدود برای نمایش سودمندیهای زیستی محسوب میشوند که هدفشان تنها هدایت ما به سوی بقا و تداوم نسل است. حواس ما بخش بزرگی از واقعیتهای فیزیکی را حذف کرده و اطلاعات باقیمانده را به شکلی نمادین در قالب رنگ و حجم ارائه میدهند تا ذهن بتواند به شکلی بهینه برای کنشهای حرکتی تصمیم بگیرد. پدیدههایی مانند خطاهای باصره و حسآمیزی به خوبی نشان میدهند که مغز به جای نمایش واقعیت، مدام در حال بازسازی و اصلاح اطلاعات بر اساس الگوهای احتمالاتی است؛ در واقع، آنچه ما به عنوان اشیاء و ویژگیهای محیطی میبینیم، صرفاً نشانههایی در یک ساختار واسطهگر هستند که حقیقت بنیادین جهان را از دیده پنهان میکنند تا ما را زنده نگه دارند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است