06-Clinician stance

موضع درمانگر در این رویکرد بر پایه نگرش «ندانستن» و تواضع بنا شده است؛ به این معنا که درمانگر به جای ایفای نقش یک متخصص که همه چیز را می‌داند، با کنجکاوی فعال تلاش می‌کند همراه با مراجع به کشف حالات ذهنی او بپردازد [۴، ۱۳]. در این مسیر، بالینگر بر تجربه زمان حال مراجع تمرکز کرده و با حفظ اصالت، حتی به اشتباهات خود در درک مراجع اعتراف می‌کند تا الگویی برای صادقانه فکر کردن باشد [۲، ۶، ۲۴، ۲۵]. یکی از وظایف کلیدی درمانگر، مدیریت سطح هیجانات در جلسه است؛ به طوری که اگر مراجع بیش از حد تحت فشار عاطفی قرار گیرد، درمانگر با تغییر هوشمندانه تمرکز از احساسات به سمت موضوعات منطقی و عینی، به بازسازی توانایی تفکر کمک می‌کند [۴۰، ۴۱، ۴۴، ۵۲]. همچنین، در لحظاتی که فرآیند فهم متقابل در جلسه متوقف می‌شود، درمانگر با استفاده از فنونی همچون توقف، بازگشت به عقب و کاوش دقیق وقایع، تلاش می‌کند تا پیوند میان ذهن و رفتار را دوباره برقرار کرده و ظرفیت ذهن‌سازی را تقویت نماید [۶۰، ۶۱، ۶۴].