درمانگر در این مرحله بر ایجاد یک فضای حمایتی و همدلانه تمرکز میکند تا مراجع بتواند با اطمینان به بررسی حالات ذهنی خود و دیگران بپردازد. هدف اصلی، برقراری یک رابطه دوجانبه است که در آن درمانگر با رویکردی کنجکاوانه و بدون ادعای دانستن همه چیز، خود را در جایگاه مراجع قرار میدهد تا احساسات او را درک کند، بدون آنکه غرق در تلاطمهای عاطفی او شود. در این مسیر، تایید و اعتباربخشی به تجربیات مراجع نقشی حیاتی دارد؛ به این معنا که درمانگر ابتدا باید حوزهای از توافق را بیابد تا مراجع احساس کند به درستی درک شده است، و تنها پس از آن است که میتوان دیدگاههای متفاوت را بررسی کرد. علاوه بر شناسایی احساسات، درمانگر به پیامدهای این عواطف بر هویت و رفتارهای مراجع نیز توجه میکند و با استفاده هوشمندانه از تشویق در لحظات موفقیت مراجع در درک ذهن، انگیزه او را برای ادامه مسیر تقویت مینماید. همچنین، با شناسایی و به چالش کشیدن توضیحات سطحی یا توجیههای غیرمنطقی، به مراجع کمک میشود تا از الگوهای فکری تکراری فاصله گرفته و به درکی عمیقتر و واقعیتر از روابط خود دست یابد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است