در این بخش بر اهمیت ذهنسازی در سطح سیستمها تأکید میشود، چرا که درمانگر و مراجع هر دو بخشی از یک شبکه اجتماعی بزرگتر هستند که میتواند توانایی فکر کردن آنها را تقویت یا تخریب کند. برای درمانگران، داشتن یک تیم حمایتی و جلسات نظارتی مستمر حیاتی است تا بتوانند در مواجهه با فشارهای روانی مراجعان، تعادل درونی خود را حفظ کرده و از قضاوتهای شتابزده دوری کنند. از سوی دیگر، موفقیت نهایی درمان به این بستگی دارد که محیط زندگی مراجع نیز فضایی امن و پذیرا باشد؛ برای نمونه، الگوهایی برای ایجاد آرامش در مدارس طراحی شده که با آموزش تمام اعضای جامعه آموزشی برای درک انگیزههای پنهان پشت رفتارها، خشونت و قلدری را به شکل ریشهای کاهش میدهند. یک سیستم سالم، ساختاری منعطف، کنجکاو و بازیگوش دارد که در آن افراد به جای تلاش برای کنترل فیزیکی یا سرزنش دیگران، مسئولیت رفتارهای خود را میپذیرند و به دیدگاههای متفاوت احترام میگذارند. در مقابل، سیستمهای ناکارآمد با ایجاد فضای ترس یا بیمعنایی، ظرفیت اندیشیدن را از بین برده و باعث میشوند افراد در روابط خود صرفاً بر اساس قدرت، تهدید یا سود مادی عمل کنند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است