04-Assessment phase

مرحله ارزیابی در این رویکرد درمانی بر شناخت دقیق ساختار شخصیت مراجع از طریق تحلیل تجربه‌های درونی، رفتارهای مشهود و سازمان‌بندی روانی استوار است تا بر این اساس، مناسب‌ترین مسیر درمانی برگزیده شود [۱، ۲]. ابزار بنیادین در این فرایند، مصاحبه‌ای ساختاریافته است که با تمرکز بر تعاملات زنده و کنونی، به سنجش توان واقعیت‌سنجی، شناسایی شیوه‌های دفاعی و ارزیابی میزان یکپارچگی یا پراکندگی هویت فرد می‌پردازد [۳، ۴]. درمانگر با بررسی دقیق شیوه‌ای که مراجع خود و افراد مهم زندگی‌اش را توصیف می‌کند، به دنبال درک الگوهای زیربنایی در روابط موضوعی و تشخیص سطح اختلال شخصیت اوست [۶، ۱۳]. این ارزیابی جامع نه تنها به تشخیص افتراقی کمک می‌کند، بلکه با سنجش ظرفیت‌های ذهنی و انگیزشی بیمار، زمینه‌ساز ایجاد یک چارچوب درمانی مستحکم برای آغاز تغییرات ساختاری در شخصیت وی می‌گردد [۹، ۱۵، ۱۶].