مرحله آغازین درمان بر تثبیت چارچوبهای مراقبتی و مهار رفتارهای تکانشی و خودتخریبی متمرکز است تا فضایی برای تبدیل عمل به تامل فراهم آید. در این دوره، بیماران معمولاً با آزمودن مرزهای قرارداد درمانی، قدرت و پایداری درمانگر را میسنجند و وظیفه اصلی در این میان، متوقف کردن واکنشهای آسیبزا و هدایت هیجانات شدید به سوی فضای گفتگو است. هدف نهایی این مرحله، ایجاد یک اتحاد میان درمانگر و بخش مشاهدهگر شخصیت بیمار است تا از طریق آن، پیوند میان عواطف تند لحظهای و الگوهای درونی رابطه با خود و دیگران شناسایی شود. درمانگر با پذیرش و تابآوری در برابر طوفانهای عاطفی، بدون خروج از موضع حرفهای، بستری میسازد که در آن بیمار به جای فرار از درمان یا آسیب به خود، شروع به درک معنای نهفته در پس رفتارهای نابسامانش کند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است