در مرحله پیشرفته درمان، بیمار به توانایی یکپارچهسازی پارههای متضاد شخصیت خود دست مییابد و میتواند میان خشم و عشق، تعادلی انسانی برقرار کند. در این مقطع، فرد از واکنشهای تکانشی و قضاوتهای مطلق فاصله گرفته و با افزایش ظرفیت تامل و خودسنجی، مسئولیت عواطف و رفتارهای خود را میپذیرد. فرآیند پایان درمان نیز با تمرکز بر سوگواری سالم برای از دست دادن رابطه درمانی و جایگزینی آن با تصویری درونی و پایدار از درمانگر پیش میرود، که در نهایت به انسجام هویت، بهبود روابط اجتماعی و توانمندی برای مواجهه مستقل با واقعیتهای زندگی منجر میشود.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است