11-Trajectories of change in transference focused psychotherapy

فرآیند بهبود در این رویکرد درمانی مسیری تدریجی و زمان‌بر است که با مهار رفتارهای خودتخریبی و واکنش‌های تکانشی آغاز می‌شود [۱، ۵]. در طول درمان، فرد می‌آموزد که جنبه‌های متضاد وجودی خود و دیگران را یکپارچه کند و از نگاه مطلق‌گرا به سمت پذیرش پیچیدگی‌های انسانی حرکت نماید [۲، ۱۵]. با تقویت توانایی تامل بر حالات ذهنی، سازوکارهای دفاعی بدوی جای خود را به روش‌های پخته‌تر مقابله با تنش می‌دهند که منجر به افزایش تحمل آشفتگی‌های درونی می‌گردد [۱۵]. شاخص نهایی موفقیت در این مسیر، تغییر در الگوهای دلبستگی و رسیدن به ثبات در هویت است که خود را در قالب بهبود چشمگیر در روابط عاطفی صمیمانه، رضایت شغلی و توانایی تجربه لذت و قدردانی نشان می‌دهد [۹، ۱۵، ۱۶].