راهبردهای اصلی در این رویکرد درمانی بر هدف بنیادین یعنی یکپارچگی هویت تمرکز دارند که از طریق تحلیل روابط درونیشده در جریان جلسات محقق میشود. در گام نخست، درمانگر با تحمل فضای گیجکننده اولیه، جفتهای غالب میان تصویر خویشتن و دیگری را که در لحظه فعال هستند شناسایی و نامگذاری میکند. سپس، جابجایی نقشها میان بیمار و درمانگر مورد بررسی قرار میگیرد تا فرد متوجه شود چگونه به صورت ناخودآگاه جایگاه خود و دیگری را تغییر میدهد. در ادامه، پیوند میان بخشهای متضاد ذهن که به دلیل سازوکار دوپارهسازی از هم جدا ماندهاند تحلیل میشود تا بیمار بتواند جنبههای آرمانی و آزارگر را در کنار هم ببیند و آنها را با هم ترکیب کند. این فرآیند تکرار شونده با استفاده از مداخلات لحظهای، به تدریج ظرفیت فرد برای تجربه روابطی متفاوت و واقعیتر را افزایش داده و او را از گسستگی هویتی به سوی درکی عمیق، پایدار و یکپارچه از خود و دیگران هدایت میکند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است