توضیحات
محیط پیرامونی یا همان «آشیانه»، نقشی تعیینکننده در هدایت ذهن به سوی تندروی یا پایداری در برابر آن ایفا میکند؛ به گونهای که شرایطی مانند فقر، نابرابری و طردشدگی اجتماعی، فرآیند جزماندیشی را شتاب میبخشند. زمانی که فرد احساس تنهایی، بیارزشی یا نادیده گرفته شدن میکند، مغز برای جبران این خلاء به سوی گروههای افراطی کشیده میشود تا حس تعلق و معنای از دست رفته را بازيابد؛ حتی یادآوری مرگ و ترسهای وجودی نیز میتواند انسان را وادار کند تا با تعصبی دوچندان به باورهای خود بچسبد. این آسیبپذیری در دوران نوجوانی و همچنین در فضاهای مجازی که با روشهای هوشمند تنها اطلاعات همسو با باورهای فرد را نمایش میدهند، به اوج خود میرسد. در واقع، ریشهی بسیاری از رفتارهای تندروانه نه فقط در ویژگیهای فردی، بلکه در ناتوانی محیط در تأمین نیازهای بنیادین روانی نهفته است و راه مقابله با آن، ساختن جوامعی است که در آن امنیت، پیوند اجتماعی و کرامت انسانی بدون نیاز به پناه بردن به نظامهای فکری صلب و کینهتوز فراهم شود.