این فصل به بررسی وظایف اساسی و عناصر بنیادین در رویکرد درمان روانپویشی متمرکز بر انتقال میپردازد که هدف اصلی آن یکپارچهسازی هویت مراجع است. وظیفه نخست درمانگر، برقراری یک قرارداد و چارچوب درمانی است که محیطی امن برای بروز روابط درونی متعارض فراهم کرده و مرزهای رابطه را مشخص نماید. در مرحله بعد، درمانگر با گوش دادن دقیق به سه مجرای ارتباطی یعنی گفتار مراجع، رفتارهای غیرکلامی و واکنشهای درونی خود، الگوهای عاطفی غالب در جلسه را شناسایی میکند تا کانون تمرکز درمان مشخص شود. سپس با استفاده از فنون سهگانه شفافسازی، مواجهه و تعبیر و تفسیر، به بررسی تضادهای درونی و سازوکارهای دفاعی مراجع میپردازد. در این فرایند، حفظ بیطرفی در برابر تعارضات مراجع و توانایی درمانگر در مدیریت و تحمل عواطف شدید مراجع نقشی کلیدی دارد تا از طریق تکرار و تداوم این مسیر، بینشهای به دست آمده به تغییرات ساختاری پایدار در شخصیت و بهبود روابط بینفردی منجر شود.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است