این فصل به تشریح چهار راهبرد اصلی در درمان روانپویشی برای بهبود اختلالات شخصیت میپردازد که هدف نهایی آنها دستیابی به انسجام هویت و یکپارچگی روانی مراجع است. در گام نخست، درمانگر روابط درونی غالب فرد را شناسایی و توصیف میکند و سپس به الگوهای تکراری، صلب و متضاد در رفتار و تجربه او اشاره مینماید تا توانایی مشاهدهگری و تفکر در مراجع تقویت شود. در مراحل پیشرفتهتر، اضطرابها و تعارضهای پنهانی که انگیزه اصلی استفاده از سازوکارهای دفاعی هستند مورد بررسی و تفسیر قرار میگیرند و در نهایت از طریق کار کردن مداوم بر روی این تعارضها در بافتهای مختلف و پیوند دادن آنها با تاریخچه تحولی فرد، فرآیند تغییر ساختاری و پذیرش مسئولیت تمایلات درونی تکمیل میشود. این رویکرد با توجه به سطح سازمانبندی شخصیت مراجع به دقت تنظیم میگردد؛ به گونهای که در مراجعان با آسیبهای شدید بر مدیریت دوپارهسازی و جابهجایی نقشها تمرکز دارد، اما در سطوح سلامت بالاتر، بیشتر بر تحلیل سرکوب و درک نمادین تعارضها تأکید میورزد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است