این فصل به تکمیل فرآیند تعبیر و تفسیر با تمرکز بر تحلیل انتقال و راهبردهای هدایتکننده آن میپردازد و بر اهمیت شناسایی روابط موضوعی مراجع در لحظه حال و در تعامل با درمانگر تأکید میکند. نویسندگان بیان میکنند که در مراجعان با آسیبهای شدید، تحلیل انتقال محور اصلی درمان است و درمانگر باید با حرکت تدریجی از سطح به عمق، ابتدا به تجربیات آگاهانه و سازوکارهای دفاعی بپردازد و سپس به سمت انگیزههای پنهان و تعارضهای ناهشیار حرکت کند. اولویتدهی به کیفیت تفکر مراجع، بهویژه در زمانهایی که تفکر او عینی و صلب میشود، و تلاش برای تبدیل رفتارهای عادتشده به ویژگیهای ناهمخوان با خود، از ارکان ضروری برای اثربخشی تفسیرها محسوب میشود. در نهایت، هدف از این راهبردها فراهم کردن بستری است که در آن مراجع بتواند فراتر از الگوهای تکراری و دفاعی، به درکی یکپارچه و منعطف از خود و روابط بینفردیاش دست یابد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است