فرد آزاده در این دیدگاه کسی است که با هدایت عقل از بند عواطف مخربی مانند نفرت، خشم و حسادت رها شده و توانمندی خود را صرف شناخت حقیقت و حفظ وجود خویش میکند. او به جای غرور، که ناشی از نادانی و وابستگی به ستایش دیگران است، به عزتنفس عقلانی دست مییابد که از درک درست تواناییهای ذهنی و شادی ناشی از دانایی سرچشمه میگیرد. انسان بافضیلت نفرت را با نیکی پاسخ میدهد و با پذیرش نظم تغییرناپذیر طبیعت، در برابر ناملایمات به آرامش و ثبات قدم میرسد. این رضایت باطنی و صلح درونی، عالیترین مرتبه سعادت است که در آن فرد با شناخت جایگاه خود در جهان، به هماهنگی کامل با کل هستی دست یافته و از اضطرابهای ناشی از قضاوتهای بیرونی مصون میماند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است